Geçtiğimiz hafta sonu Elif arabasını getirmek için Merzifon gitmeye karar verdi, ben de onun verdiği gazla eve uçak bileti almış bulundum nedense. Mantıklı düşününce bir gün için eve gitmem çok gereksizdi, özellikle de finallere 1 hafta kala.Tahmin edileceği üzere ben her zamanki gibi adrenalin bağımlılığımın kurbanı oldum Sınavlar öncesi anlamsız bir maceraya atıldım, ama oldukça keyifli bir hafta sonu geçirdim.

Cuma öğleden sonra uçağı ile akşam yemeğine eve yetiştik. Annem sağ olsun milyon çeşit yemek hazırlayarak bizi zorla tıka basa doyurdu.  Yemekten sonra babam araba ile deneme sürüşü yapmak için bizi dışarı çıkardı. Önce Elif Merzifon’u 5 kere falan dolaştıktan sonra sıra bana geldi, ben de bir kaç kez aynı yollarda gidip geldim. Araba otomatik vites olunca zaten sürmek çok da yetenek gerektirmiyor. Tıpkı çarpışan arabalara binmek gibi, tek farkı bu defa çarpmamanız gerekiyor Neyse sonrasında direksiyona yine Elif geçti, yine aynı yerlerde dolaştık durduk, malum Merzifon’u bir uçtan diğer uca dolaşmak sadece bir kaç dakika alıyor. Babam ise inatla biz hata yapana ve bir yere çarpana kadar bizi dolaştırdı, sanırsam arabayı bizimle İstanbul trafiğine göndermemek için son kozlarını oynadı. Ama kazanan Elif oldu, ertesi gün öğleden sonra yola çıktık. Rotamızı Merzifon- Ankara-İstanbul olarak belirledikten sonra yola koyulduk.

Hmm.. sanırsam olayları çok hızlı anlattım, aslında hemen de yola koyulmadık. Sabah erkenden babam Merzifon’un Tavşan dağları eteklerinde düzenlenecek olan havacılık şenliklerine gitmemizi önerdi, öğleye doğru fotoğraf makinamızı da alarak şenlik alanına gittik. Oldukça büyük bir kalabalık toplanmıştı, maket uçak uçuşları ve yamaç paraşütü gösterileri vardı. Benim fikrime göre çok da başarılı bir organizasyon değildi, gidiş yolu berbatttı, araçlar tarlalara park edildi, ses sistemi ve düzenleme yetersizdi, ama yine de böyle etkinliklerin düzenlenmesi güzel bir gelişme. Zaten ben kendi adıma şenlikten kazanacağım faydayı kazandım: ilk defa yamaç paraşütü ile bu kadar yakından tanışma fırsatı buldum. Aşağıda fotoğraflarını da göreceğiniz bazı paraşütçüler tepeden aşağı doğru rüzgarla birlikte düşe kalka gelirken  sonradan tanışma fırsatı da bulduğum diğer bir tanesi sırtına taktığı ufak bir pervane ile inanılmaz hareketler yaptı. Aşağıdan ben de dahil olanca kalabalık ağzımızı açıp paraşütçüyü izlerken, o bize hava atarcasına gökte süzüldü durdu Keşke cesaret edebilsem de bir gün ben de denesem. Fotoğraflardaki paraşütçünün ismi sanırım Mehmet Bolat, babam tanıyormuş, karaya inince ayak üstü sohbet ettiler, ben de pervaneyi biraz inceledim. Aslına bakılırsa basit bir şeye benziyor, tam Elif’e bunu biz de yaparız diyordum ki adamcağız bizi duydu:) Meğer sırtına taktığı bu pervane ve motoru İtalya’dan getirmiş. Ben bozmamak için kazık yemişsiniz ne var bunu yapmakta demedim ) Şaka bir yana çok basit bir mantık, bildiğiniz yamaç paraşütünün aynı fakat motor ve pervane sayesinde alçaldığınız anda biraz gaz verip yükseliyorsunuz. Sonra hafif hafif süzülerek inmeye başlıyorsunuz, ve yine motoru çalıştırıyorsunuz. Ben bunu görünce araba almaktan vazgeçtim Böyle hava alarak İstanbul’a bile gidilir diye kendi çapımızda espriler ürettik durduk

Öğleden sonra annemin Esra’ya göndereceği eşyaları arabaya doldurarak yola çıktık, akşam yemeğinde Esra’daydık. Kalabalık trafikte tam da evin önünde bir araçlık yer bulup şansımıza sevinerek arabayı park ettik. ertesi sabah acı bir sürprizle karşılaşacağımızı tahmin edemedik. Ankara’da güzel bir gece geçirdik hasret giderdik, sabah yola çıkmak üzere aşağıya indik, meğer park ettiğimiz yerdeki ağacın türü her neyse sabaha kadar bizim arabayı reçine gibi yapış yapış bir şeye bulamış. Deterjanlarla olduğu kadar arabayı temizleyip yola koyulduk. Buradan çıkarılacak ders şu ki boş yer bulunca arabanızı hemen park etmeyin, önce bir sağa sola bakın neden boş kalmış burası diye. Sonradan sevinciniz FB gibi kursağınızda kalmasın:) FB’liler de gücenmesin lütfen bu ara onlarla ilgili espriler çok populer
Konu çok dağıldı farkındayım, Elif yazımı okuyunca kaç defa tuvalete gittiğimizi yazmayı unutmuşsun abla diyecek Neyse  sonra da İstanbul’a geldik işte bu kadar. Yol boyu arabayı babam, Elif ve ben kullandık ve çok eğlendik, özellikle birbirimizin sürüşü üzerine yaptığımız espriler ile 700 km hemen bitti.

Sonrasında Galatasaray Lisesini geçtik ve bir börekçide mola verdik. Bir çeşit sabah kahvaltısı yaptık. Demleme çayları olduğu için ara sıra gittiğim ufacık bir mekan.  Üç haftadır aynı gün ve aynı saatte oraya gelen iki kız için Börekçi ne düşünüyor acaba merak ediyorum Görüldüğü gibi bizden başka da kimse yokmuş üst katta,

Börekçinin hemen yan tarafındaki Saint Antoine Katolik Kilisesi’ne girdik. İçeride fotoğraf çekemedim fakat dışarda bir kaç tane çektim. Aşağıda soldaki fotoğraf kilisenin ön cephesi, sağdaki ise içinde ne olduğunu bilmediğim giriş kısmı. Giriş kapısının üzerindeki köprü gibi duran bölüm çok hoşuma gidiyor. Orada oturup caddeden geçenleri izlemek güzel olurdu

Sonrasında biraz daha yürüyüp müzik aleti satılan dükkanların önünden geçerek yokuş aşağı inmeye başladık. Her yer turist dolu, özellikle Almanca ve İspanyolca konuşan bir sürü insanla karşılaştık. Fakat daracık yolda öyle bir araç trafiği var ki yürümekte güçlük çektik. Sokak arasından birdenbire karşımıza çıkan Galata Kulesi’ni çekmekte oldukça zorlandım. Zaten güçlükle bir açı yakalıyorum ve tam çekiyorum derken üzerime gelen bir araba ile uzaklaşmak zorunda kalıyorum, neyse haliyle fotoğraflar kötü çıktılar

Yokuşun sonunda dün ilk defa farkettiğim bir heykel, belki yirmi kere geçtiğim bu yolda bazı şeyleri hala farketmemiş olmam tuhaf. Demek ki bu noktada ilk defa kafamı havaya kaldırmışım. Köşede sağdaki binanın cepsesinde bulunan bu heykelin de içime sinmeyen bir fotoğrafı ile yolumuza devam ettik.

Nusretiye Camii girişi ve yol boyu çekilmiş diğer bir kaç fotoğraf;

Mimar Sinan Üniversitesi önünden geçişimiz sırasında bahçede gördüğümüz çalışan bir kız. Kendisi halinden memnun görünüyor fakat biz Gökçe’yle İTÜ Mimarlık fakültesinde çektiğimiz işkence günlerini hatırlayıp kızcağıza acıyan bakışlar attık

Bir kaç senedir her Nisan’da tekrarlanan, İstanbul’un her tarafına dikilen lalelerden bazıları;

Bu sivri yapraklı olanlar sanırsam İstanbul Lalesi olarak bilinen bir tür lale. Bu çiçekleri Mimar Sinan Üniversitesi civarında çektim  fakat farklı yerlerde öyle güzel laleler dikilmiş ki, insan hayran oluyor.

Bunlar da civardaki bir çiçekçi dükkanında çekilmiş kaktüsler. Geçenlerde radyasyonu emdiği gerekçesiyle bilgisayarımın yanına koymam için kardeşimin aldığı bir minik kaktüs de benim masamda bulunuyor. Benimkinin üzerinde böyle renkli çiçekler yok ama, aklıma gelmişken onun da bir fotoğrafını ekleyeyim

Gezinin sonu, İstanbul’da bahar denince hemen akla gelen erguvanlardan biri, Masal gibi bir görüntüsü vardı ama ben hızlı hızlı yürümeye çalışırken istediğim gibi çekemedim. Hele etraftaki rengarenk laleler inanılmazdılar. O ara yanımızda trafiğe takılan İETT otobüsünü görünce Gökçe ile hemen atladık. zaten hayli yorulmuştuk ve öğleden sonraki derse neredeyse geç kalmıştık. Sonraki haftalarda başka yerleri keşfetme fikriyle gezimizi bitirdik…

İstanbul’un diğer laleleri…

Benim kaktüsüm ;

Bu topuklu ayakkabı şeklindeki küveti sevmedim, zaten sadece gösteriş amaçlı bir ürün olduğunu sanıyorum…

Hitit Seramik’in düzenlediği alandayız. Gerçekten çok güzel ürünleri var fakat fotoğraf çekmek yasakmış. Elif bir iki kare çektikten sonra uyarı aldığı için gerisini çekemedik. Neden yasak olduğunu da anlamadım doğrusu. Bedava reklamlarını yapıyoruz ama istemiyorlar. Kaldı ki ürününü saklayacaksan nasıl satmayı düşünüyorsun ki? Neyse ben yine de söyleyeyim, Hitit Seramik kendini aşmış. Eskiden de ürünlerini aşağı yukarı bilirdim fakat fuarda gerçekten çok şaşırdım. Bir dönem banyo tasarımı yapan bir yerde çalışmıştım. Banyo dolapları teknik çizimlerini imalathaneye gönderip takiplerini yapıyordum. Bu arada yüzlerce, belki binlerce çeşit italyan ve İspanyol seramiği ile karşılaştım. Hepsi son derece güzel ve pahalı ürünlerdi. Bizde yani Türkiye’de İtalyanlarla boy ölçüşecek tasarım kültürü olmadığı için bizim seramikler ve banyo mobilyaları ithallerin bir çeşit taklidi gibi gelirdi. Gerçi banyo mobilyalarının tamamen taklit olduğunu söylemeliyim. Her neyse bu defa fuarda bizimkilerin de oldukça yol katettiğini farkettim. Ne yalan söyleyeyim gururlandım.

Fotoğrafta da yazdığı gibi 240 cm çaplı dünyanın en yüksek basınca dayanan borusunun içindeyim. Babam uzaklaştığı için acele ettik ve sormaya fırsatım olmadı. Bu kadar boru ile ne yapılır, nerede kullanılır bilgi edinemedim. En iyisi bunu internetten araştırmak çünkü gerçekten kafama takıldı.

Bu kadar saat gezip dolaştıktan sonra biraz dinlenip tıkınmak bizim de hakkımız tabi )

Bir taraftan ekmekleri ufalayıp kuşlara atarken bir taraftan da gözlem yapıyorum. Bu defa serçelerden önce güvercinler doluştular, haliyle serçeler biraz uzaktan da olsa etrafa saçılanlarla yetindiler. Sonra bir karga yaklaştı ama sanırım biraz utangaç bir kargaydı, ya da güvercinler kalabalık olunca yaklaşmaya çekindi, uzaktan uzaktan bir iki parça ile yetindi. Sonrasında ben de elime fotoğraf makinemi alıp biraz fotoğraf çekmeye koyuldum. Ama ne yazık ki çektiğim onca fotoğraftan sadece bir kaç tanesi bir şeye benzedi. Kendime de yeteneksizlik yaftası yapıştırmak istemiyorum ama çektiğim pozlar da hakikaten berbat. Ben yeteneksizim de mankenler çok mu mükemmel, tabi ki hayır. Kıpır kıpır, bir adam gibi durmadılar ki. Tam ayarlıyorum netliğini falan hooooop başka tarafa kaçıyorlar. Maşallah kurt kaynıyor bir taraflarında. Ama bir tane güvercin anladı fotoğraflandığını ve çok güzel pozlar verdi ablasına. Böyle sabırlı olduğu ve beni beklediği için adını Sabriye koydum.( erkekse de Sabri, çünkü orasını anlayamadım:) )

Bu karganın ismi de Tayyar olsun, kendisi ürkütücü bir şekilde üstüme doğru koşunca ben panik oldum ve fotoğrafların kalan kısmı biraz bulanık çıktı.

Kuş beslemecenin sonu, kuşların karnı doydu benim de ruhum:) Artık mutlu mesut ödevlerime başlayabilirim

Bu yazıyı sadece elimdeki uygulamaları paylaşmak için yazıyorum, çünkü ders hiç ilgimi çekmiyor İşin aslı şu ki bir görev gibi gidiyorum oturuyorum ve bitince de çıkıyorum. İsmi insana temizlik ve saflık çağrışımları yaptırsa da içeriğ hiç de hijyenik konular ihtiva etmiyor ) Daha fazla yorum yapmak istemiyorum zaten inşaat mühendisliği öğrencileri anlamıştır. Aşağıya Türkçe ve İngilizce uygulamaları ve çözümleri ekledim.

Bu arada bu yazıya eklediğim fotoğrafları merak edenler için de bir açıklama yapma ihtiyacı hissediyorum. Aslına bakarsanız yazım boş kalmasın diye su ile alakalı fotoğraflar bakıyordum ve gölün ortasında delik olan bir fotoğraf ile karşılaştım. İlk bakışta bir aldatmaca olduğunu düşündüm çünkü bana pek akla yatkın gibi gelmedi. Merak ettim ve kısa bir araştırma yaptım. Hakikaten böyle bir şey varmış. Burası California Sacramento’nun batısında bulunan Monticello Barajı. Betondan yapılmış dev bir dairesel yapı olan delik ise (the glory hole deniliyor) baraj tamamen dolduğunda suyu tahliye etmek için kullanılıyor. Dünyada farklı yerlerde aynı mantıkla yapılmış olan bir çok yapı mevcut. Ben aşağıya bazılarının fotoğraflarını ekledim.
Son olarak merak eden varsa söyleyeyim doğal olarak bu deliğin yakınında yüzmek kesinlikle yasak, teşebbüs edenleri engellemek içinse sıkı güvenlik önlemleri alınmış, ayrıca göl ve kara bağlantısı kesilmiş durumda. Fakat kurak aylar boyunca, yani su seviyesi deliğin çok altındayken tünellerde bisikletçiler ve kaykaycılar keyif yapıyorlarmış

Arjantin ;

ABD;

Almanya;

İspanya;

Su temini ve çevre sağlığı- uygulamaları

Water Supply- recitations

Adı biraz ürkütücü gelse de bu dönem en sevdiğim ve en iyi olduğum ders yapı dinamiği dersi. Geçen yıl da almak istemiştim ama programa uyduramadığım için vazgeçmiştim. Bu dönem biraz diğer derslerden fedakarlık ettim, Necmettin Gündüz hocanın sınıfında yerimi aldım. İyi ki de almışım diyorum, açıkçası derste dinleniyorum. Bunu okuyan sınıf arkadaşlarım sanırım bir çeşit psikopat olduğumu düşüneceklerdir. İlk vize ve kısa sınavın not ortalamasına bakılırsa diğerleri benimle hemfikir değil Fakat kimsenin gözü korkmasın, ders hiç zor değil. Ödevleri anlayarak yapan biri azıcık da matematiğine güveniyorsa gözü kapalı yapar. Tek yaptığımız adi türevli diferansiyel denklem çözmek, bir kaç dalga denklemi çıkarmak falan filan.Hatta defter ve notlar sınavda açık. Üstelik sınavda herkes yan yana adeta sohbet etti. Yine de nasıl oldu da ortalama 36 oldu anlayamadım. Ben hariç tabi Kendimi çana dahil etmiyorum, dengeler sarsılıyor. Biraz fazla havalandım sanırsam, aşağıya ders notlarını ve ödevleri ekliyorum fakat çözümlerimi koymayacağım. Sanırım hoca her sene aynı ya da benzer ödevleri veriyor. Necmettin Hocayı çok seviyorum ve onu üzmek istemem, bir zahmet yanıtlar için kendiniz uğraşın ) sorusu olana yardıma açığım ama haydi kolay gelsin…

Yapı Dinamiği Ödev 1

Yapı Dinamiği Ödev 2

Yapı Dinamiği Ödev 3

Yapı Dinamiği Ödev 4

Yapı Dinamiği Ödev 5

Yapı Dinamiği- Kısa sınav 1

Yapı Dinamiği- Kısa sınav 1 çözüm

Yapı Dinamiği 2010 Bahar yarıyılı 1. vize sınavı çözüm

Yapı Dinamiği 2010 Bahar yarıyılı 1. vize sınavı çözüm

Tek serbestlik dereceli sistemler

Yapı Dinamiği Ders Notları- TSD dinamik sistemler

Yapı Dinamiği Ders Notları- Titreşim İzolasyonu

Yapı Dinamiği Ders Notları- Yapı Dinamiğine Giriş

Yapı Dinamiği Ders Notları – Sayısal İntegrasyon

Yapı Dinamiği Ders Notları – Sayısal Hesaplama Yöntemleri

Geçtiğimiz hafta ufak sıyrıklarla atlattığım malzeme sınavının ardından hemen her gün notlarımı sayfaya eklemeyi düşünüyorum ama elim değmedi. Bu sabah kalktığımdan beri (tamam sabah değil öğlen kalktım) önce karayolu projesi sonra engineering materials ödevi derken yine akşam oldu. Pazartesi günü dananın kuyruğunun kopacağı yapı statiği sınavına ise 48 saatten az kaldı. Bu arada çözülmesi gereken 4. dereceden hiperstatik sistem hala masada yatarken, foundation engineering sınavından ve ödevinden bahis dahi etmiyorum. İşte bu sebeplerden bu haftasonu eve de gidemedim, burada çakılı kaldım.

Gel gelelim Engineering materials dersine. Dönem başından beri her pazartesi sabahı gözlerimi bu derste açıyorum. Konuları bir anlasam çok sevecekmişim gibi geliyor ama ikide bir hoca MAL201 dersinde bunları gördünüz demiyor mu? İşte o lafı duyunca benim kayış kopuyor. Ben MAL201 dersini inşaat fakültesinde alıp AA ile geçmiştim güya ama meğer ne değişik şeyler görmüşüz. Bizim için varsa yoksa çimento, agrega, beton ama makina fakültesinde işler biraz değişik yürüyormuş, geç anladım. Bu derste tek isteğim sınıftakilerle aramdaki bu farkın dönem sonunda notuma olabildiğince az yansıması. Bu arada ders 2.5 kredi ama maşallah her hafta elle yazılması gereken raporları, ödevleri derken insana kan kusturuyor. Ama  dersi  Celalettin Ergun’dan almış olmam çok iyi oldu. Bence çok harika bir insan, diğer sınıflarla kıyaslayınca şansıma inanamıyorum. Çok da yorum yapmak istemiyorum neme lazım bitmez bu okul yoksa )

Aşağıya bizim hocanın notlarını falan koyuyorum, bir de ödevleri ekleyeceğim. Şimdilik cevaplar yok üzgünüm tamamlanınca onları da eklerim belki….

Dictionary 1

Dictionary 2

Dictionary 3

Dictionary 4

Dictionary 5

Dictionary 6

Dictionary 7

Dictionary 8

1. Sunum

2. Sunum

3. Sunum

4. Sunum

5. Sunum

6. Sunum

7. Sunum

Homework 1-2

Homework 3

Engineering Materials Homework 1-2-3

Brittle Fracture and Impact Tests

Uygulama 1
Uygulama 1 çözüm

Uygulama 2
Uygulama 2 çözüm

Uygulama 3
Uygulama 3 çözüm

Uygulama 4
Uygulama 4 çözüm

Uygulama 5
Uygulama 5 çözüm

Uygulama 6
Uygulama 6 çözüm

Uygulama 7
Uygulama 7çözüm

Uygulama 8
Uygulama 8 çözüm

Kendim artık uzman oldum ya bildiklerimi anlatayım dedim

Bugün yapı statiği 1 sınavım olmasına rağmen dün gece boyunca bu proje ile uğraştım. Güya proje hazırdı, bir kaç düzenleme ile yarım saate biter diyordum. Her zamanki gibi yanılmışım Kalem kalınlığıydı, rengiydi, düzenlemesiydi derken uzadı da uzadı. Nihayet bugün öğlen bitirdim ve Mert Fotokopi’den çıktıyı aldım. Bu minicik kağıt parçası 15 ytl tuttu ama çekilen zahmetin yanında para önemli değil. Keşke bir de kağıt boyutunda hata yapmasaydım. Katlama yerini yanlış ayarladığım için tekrar çıktı almam gerekecek Bu defa Beşiktaş’ta Necdet Ozalit’e gideceğim, bakalım orada ne kadar tutacak. Neyse bunları geçelim, aşağıya çizim dosyasını ekledim, ileride proje hazırlayacak arkadaşlara fikir vermesi açısından Asistanımız bugün ‘canavar gibi proje olmuş’ şeklinde duygularını ifade etti. Üzerimden yük kalktı. Artık doğru yanlış benim projem budur…

Karayolu Projesi yapım aşamaları ;

- arazi paftası taratılarak jpg halinde kaydedilir.
- autocad ortamında arazi dosyası açılarak ölçeği scale komutu ile ayarlanır.
- sayfanın dış hattı çizilir. (1/2000 ölçek için 594 yükseklik 1180 uzunluk)
- eşyükselti eğrileri spline komutu ile çizilir.
- bu aşamadan sonrası notlarda mevcuttur, okuyarak yapabilirsiniz:)

karayolu projesi plan

karayolu projesi boykesit

giriş

tanımlar

insan ve taşıt özellikleri

taşıt ek problemleri

taşıt hareketleri

kapasite ve hizmet düzeyi

hizmet düzeyi

boykesit

düşey dönemeç

yatay dönemeç

dever uygulaması

enkesitler

karayolu-örnek

plan sunum

proje

kentiçi yollar

kavşaklar