Geçtiğimiz hafta sonu Elif arabasını getirmek için Merzifon gitmeye karar verdi, ben de onun verdiği gazla eve uçak bileti almış bulundum nedense. Mantıklı düşününce bir gün için eve gitmem çok gereksizdi, özellikle de finallere 1 hafta kala.Tahmin edileceği üzere ben her zamanki gibi adrenalin bağımlılığımın kurbanı oldum Sınavlar öncesi anlamsız bir maceraya atıldım, ama oldukça keyifli bir hafta sonu geçirdim.

Cuma öğleden sonra uçağı ile akşam yemeğine eve yetiştik. Annem sağ olsun milyon çeşit yemek hazırlayarak bizi zorla tıka basa doyurdu.  Yemekten sonra babam araba ile deneme sürüşü yapmak için bizi dışarı çıkardı. Önce Elif Merzifon’u 5 kere falan dolaştıktan sonra sıra bana geldi, ben de bir kaç kez aynı yollarda gidip geldim. Araba otomatik vites olunca zaten sürmek çok da yetenek gerektirmiyor. Tıpkı çarpışan arabalara binmek gibi, tek farkı bu defa çarpmamanız gerekiyor Neyse sonrasında direksiyona yine Elif geçti, yine aynı yerlerde dolaştık durduk, malum Merzifon’u bir uçtan diğer uca dolaşmak sadece bir kaç dakika alıyor. Babam ise inatla biz hata yapana ve bir yere çarpana kadar bizi dolaştırdı, sanırsam arabayı bizimle İstanbul trafiğine göndermemek için son kozlarını oynadı. Ama kazanan Elif oldu, ertesi gün öğleden sonra yola çıktık. Rotamızı Merzifon- Ankara-İstanbul olarak belirledikten sonra yola koyulduk.

Hmm.. sanırsam olayları çok hızlı anlattım, aslında hemen de yola koyulmadık. Sabah erkenden babam Merzifon’un Tavşan dağları eteklerinde düzenlenecek olan havacılık şenliklerine gitmemizi önerdi, öğleye doğru fotoğraf makinamızı da alarak şenlik alanına gittik. Oldukça büyük bir kalabalık toplanmıştı, maket uçak uçuşları ve yamaç paraşütü gösterileri vardı. Benim fikrime göre çok da başarılı bir organizasyon değildi, gidiş yolu berbatttı, araçlar tarlalara park edildi, ses sistemi ve düzenleme yetersizdi, ama yine de böyle etkinliklerin düzenlenmesi güzel bir gelişme. Zaten ben kendi adıma şenlikten kazanacağım faydayı kazandım: ilk defa yamaç paraşütü ile bu kadar yakından tanışma fırsatı buldum. Aşağıda fotoğraflarını da göreceğiniz bazı paraşütçüler tepeden aşağı doğru rüzgarla birlikte düşe kalka gelirken  sonradan tanışma fırsatı da bulduğum diğer bir tanesi sırtına taktığı ufak bir pervane ile inanılmaz hareketler yaptı. Aşağıdan ben de dahil olanca kalabalık ağzımızı açıp paraşütçüyü izlerken, o bize hava atarcasına gökte süzüldü durdu Keşke cesaret edebilsem de bir gün ben de denesem. Fotoğraflardaki paraşütçünün ismi sanırım Mehmet Bolat, babam tanıyormuş, karaya inince ayak üstü sohbet ettiler, ben de pervaneyi biraz inceledim. Aslına bakılırsa basit bir şeye benziyor, tam Elif’e bunu biz de yaparız diyordum ki adamcağız bizi duydu:) Meğer sırtına taktığı bu pervane ve motoru İtalya’dan getirmiş. Ben bozmamak için kazık yemişsiniz ne var bunu yapmakta demedim ) Şaka bir yana çok basit bir mantık, bildiğiniz yamaç paraşütünün aynı fakat motor ve pervane sayesinde alçaldığınız anda biraz gaz verip yükseliyorsunuz. Sonra hafif hafif süzülerek inmeye başlıyorsunuz, ve yine motoru çalıştırıyorsunuz. Ben bunu görünce araba almaktan vazgeçtim Böyle hava alarak İstanbul’a bile gidilir diye kendi çapımızda espriler ürettik durduk

Öğleden sonra annemin Esra’ya göndereceği eşyaları arabaya doldurarak yola çıktık, akşam yemeğinde Esra’daydık. Kalabalık trafikte tam da evin önünde bir araçlık yer bulup şansımıza sevinerek arabayı park ettik. ertesi sabah acı bir sürprizle karşılaşacağımızı tahmin edemedik. Ankara’da güzel bir gece geçirdik hasret giderdik, sabah yola çıkmak üzere aşağıya indik, meğer park ettiğimiz yerdeki ağacın türü her neyse sabaha kadar bizim arabayı reçine gibi yapış yapış bir şeye bulamış. Deterjanlarla olduğu kadar arabayı temizleyip yola koyulduk. Buradan çıkarılacak ders şu ki boş yer bulunca arabanızı hemen park etmeyin, önce bir sağa sola bakın neden boş kalmış burası diye. Sonradan sevinciniz FB gibi kursağınızda kalmasın:) FB’liler de gücenmesin lütfen bu ara onlarla ilgili espriler çok populer
Konu çok dağıldı farkındayım, Elif yazımı okuyunca kaç defa tuvalete gittiğimizi yazmayı unutmuşsun abla diyecek Neyse  sonra da İstanbul’a geldik işte bu kadar. Yol boyu arabayı babam, Elif ve ben kullandık ve çok eğlendik, özellikle birbirimizin sürüşü üzerine yaptığımız espriler ile 700 km hemen bitti.

Bu topuklu ayakkabı şeklindeki küveti sevmedim, zaten sadece gösteriş amaçlı bir ürün olduğunu sanıyorum…

Hitit Seramik’in düzenlediği alandayız. Gerçekten çok güzel ürünleri var fakat fotoğraf çekmek yasakmış. Elif bir iki kare çektikten sonra uyarı aldığı için gerisini çekemedik. Neden yasak olduğunu da anlamadım doğrusu. Bedava reklamlarını yapıyoruz ama istemiyorlar. Kaldı ki ürününü saklayacaksan nasıl satmayı düşünüyorsun ki? Neyse ben yine de söyleyeyim, Hitit Seramik kendini aşmış. Eskiden de ürünlerini aşağı yukarı bilirdim fakat fuarda gerçekten çok şaşırdım. Bir dönem banyo tasarımı yapan bir yerde çalışmıştım. Banyo dolapları teknik çizimlerini imalathaneye gönderip takiplerini yapıyordum. Bu arada yüzlerce, belki binlerce çeşit italyan ve İspanyol seramiği ile karşılaştım. Hepsi son derece güzel ve pahalı ürünlerdi. Bizde yani Türkiye’de İtalyanlarla boy ölçüşecek tasarım kültürü olmadığı için bizim seramikler ve banyo mobilyaları ithallerin bir çeşit taklidi gibi gelirdi. Gerçi banyo mobilyalarının tamamen taklit olduğunu söylemeliyim. Her neyse bu defa fuarda bizimkilerin de oldukça yol katettiğini farkettim. Ne yalan söyleyeyim gururlandım.

Fotoğrafta da yazdığı gibi 240 cm çaplı dünyanın en yüksek basınca dayanan borusunun içindeyim. Babam uzaklaştığı için acele ettik ve sormaya fırsatım olmadı. Bu kadar boru ile ne yapılır, nerede kullanılır bilgi edinemedim. En iyisi bunu internetten araştırmak çünkü gerçekten kafama takıldı.

Bu kadar saat gezip dolaştıktan sonra biraz dinlenip tıkınmak bizim de hakkımız tabi )

Küçükçekmece’de evimizin olmasının en iyi yönü belki de evimizin dibinde bir kültür merkezi olması: Cennet Kültür Merkezi. Gerçi biz Cennet Mahallesi sakinleri olarak Elif’le bu imkandan ne kadar faydalanıyoruz, işte bu konu tartışılır. Ama olsun ara sıra da olsa tiyatroya gitme şansı yakalıyoruz. Ha bir de çok güzel kurslar düzenleniyor. Ama her ne hikmetse bu kurslar önceden haber verilmediği için biz hep kaçırıyoruz. Şubat ayı için örneğin fotoğrafçılık kursu düzenlenmiş ama nedense bu şubat ayı broşürlerinde yayınlandı. Haliyle abla kardeş çok istediğimiz bu kursu kaçırmış olduk. Bir aralar da ’soğuk mutfak’ kursu için adımızı kaydettirmiştik fakat o da yalan oldu.
Geçtiğimiz hafta eve gelirken Kültür Merkezi’ne şöyle bir uğradık. ‘Kral Dairesi’ adlı tiyatro oyunu için biletlerimizi aldık. İyi haber; biletler sudan ucuz Kötü haber; tabi eğer bilet kalmışsa. Çünkü genelde biletler erkenden tükeniyor. Şansımıza biz gayet güzel bir açıdan yerlerimizi ayırtmış olduk. İyi ki de gitmişiz, inanılmaz eğlendim.  Gösterimi devam ediyor mu hemen Devlet Tiyatroları sayfasına girip bir bakın, bir fırsat yaratıp gidin derim. Web sayfasını biraz karıştırırsanız online bilet satış imkanı da var, ya da bulunduğunuz yere yakın başka bir oyuna gidebilirsiniz. Herkese iyi seyirler

“Bilişim Teknolojileri 2. kez İTÜ’de buluşuyor!

İstanbul Teknik Üniversitesi bünyesinde faaliyet gösteren İşletme Mühendisliği Kulübü tarafından 4-5 Aralik 2009 tarihlerinde İTÜ İşletme Fakültesi Konferans Salonu’nda (Maçka) gerçekleştirilecek olan Bilişim Teknolojileri Zirvesi (BTZ) kapsamında paneller, workshoplar ve Bilişim Teknolojileri Alanı yer alacak. Organizasyonda RFID sistemiyle takip edilecek olan katılımcılardan  8 oturumun 5’ine katılanlara  “BTZ E-Sertifika“ da veriliyor.

Bilişim Teknolojileri Zirvesi’nde Bilişim Dunyasinda Fütürizm, Kriz Döneminde BT ile Ayakta Kalmak, Bir mecra olarak “Sosyal Medya”, Bilişim Sektorunde Girişimcilik, 3G’nin Geleceği ve Bilişim Hukuku ve Güvenliği gibi konular ele alınacak. Türkiye’nin ve Dünya’nın önde gelen bilişim firmalarının da destek verdiği organizasyonda katılımcılar Bilişim Teknolojileri Fuarı’nda birçok firma temsilcisiyle birebir görüşebilme imkanı bulabilecek ve en yeni teknolojileri takip edebilecek.

Bilişim Teknolojileri Zirvesi’nde, özel sınıflarda yapılacak 45 dakikalık workshoplarda, verimli bilgi – aktif katılımcı çalışma yöntemleriyle  farklı konularda pratik yararlı bilgilerin verilmesi amaçlanıyor.

Organizasyona katılım için herhangi bir sınırlama bulunmuyor. Üniversite öğrencilerinin yanı sıra firma temsilcileri ve profesyonel iş hayatından organizasyona ilgi duyanlar da organizasyonda katılımcı olarak yer alabilecekler. Zirveye, çalışanlar 20 TL, öğrenciler ise 10 TL ödeyerek katılabilecekler. Tanıtım ve bilet satışları kapsamında çeşitli üniversitelerde de stantlar açılıyor olacak. Katılmak isteyenler Biletix’ten de bilet satın alabilme imkanı bulabilecek. Organizasyonla ilgili güncel ayrıntılı bilgiye www.btz.itu.edu.tr adresinden ulaşabilirsiniz.”

Ayrıntılı bilgi için: www.btz.itu.edu.tr

Sponsorluk ile ilgili konular ve sorularınız için: info@btz.org.tr

Telefon: 0212 241 30 72 Faks: 0212 241 30 73

E-posta: posta@ituimk.org

Açık Adres: İstanbul Teknik Üniversitesi, İşletme Fakültesi, 34367 Maçka/İSTANBUL

Hemen her gün eski kütüphanenin önünden geçiyor ve öğrencilerin akın akın sergiye getirildiğini görüyordum. Kendimden utanmam gerektiğini düşündüm, böyle bir sergi ayağımın dibine gelmişti ve ben adımımı atmamıştım. Nihayet önceki gün Elif  “Yarın nereye gidelim?” diye sorunca aklıma kampüste kahvaltı edip ardından da sergiyi gezmek geldi. İyi ki de yapmışız, ben çok beğendim. Elimde fotoğraf makinam ile sergiyi görüntülemeye çalıştım ancak içerisinin genelde karanlık olması ve benim amatör ötesi çekimlerim birleşince ortaya aşağıdaki saçmasapan kareler çıktı. Siz en iyisi www.susergisi.com sayfasına bir göz atıp kendiniz bilgi edinin. Hatta daha iyisi henüz vakit varken sergiyi ziyaret edin. Üstelik İTÜ öğrencileri için 2 ytl giriş ücreti alınıyor. Diğer öğrenci ve öğretmenler 5 ytl. Tam bilet ise 10 ytl. O kadar da farkımız olsun ama değil mi?

Bu arada sergi hakkında birkaç not ileteyim:
Amerika Doğa Tarihi Müzesi (American Museum of Natural History) tarafından üretilen Su Sergisi, Coca-Cola ve UNDP ortak projesiyle Türkiye’ye getiriliyor.

Dünya Su Forumu’nun resmi yan etkinliği olarak ilan edilen sergi, “Her Damla Değer Katar” projesi çerçevesinde 4 Mart – 14 Haziran tarihleri arasında İTÜ Maslak Doğa Tarihi ve Bilim Müzesi’nde ziyaret edilebilecek.

Dünyanın en kapsamlı su sergisi olarak tanınan etkinlik, interaktif uygulamaları ve etkileyici kurguları ile 7’den 70’e herkesin suyun güzelliklerini ve mucizelerini keşfetmesine yardımcı olacak.

Salona girer girmez karşılaştığımız Bosch standı. İçeride o kadar çok su sesi ve su ile ilgili görüntü var ki insan ister istemez susuyor. Biz de kendimizi Bosch yetkilisinden su isterken bulduk.

Vücuttaki su miktarını hesaplayan tartı. Bende yaklaşık 36 litre su varmış. Makina öyle diyor.

Çıkıştaki dinazor maketleri. Hüseyin küçük olanla karşılaşması durumunda üstesinden gelebileceğini iddia ediyor, büyük olan zaman alabilirmiş

Taşkışla’da öğrenim görmüş bütün İstanbul Teknik Üniversitelileri biraraya getirme çabasında olduklarını anımsatan Taşkışla Kültür ve Eğitim Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Celal Uygur, “Bu kapsamda gelenekselleşen ‘Taşkışla Günü’nü hep birlikte kutlamayı diliyoruz” dedi.

Tarih: 30 Mayıs 2009
Yer: İTÜ Taşkışla Yerleşkesi, İstanbul
Organizasyon: Taşkışla Eğitim ve Kültür Derneği
Diğer Bilgiler:
T: (0212) 244 75 98
E: ekins@itu.edu.tr

Etkinlik Mekanı: İTÜ Ayazağa Kampüsü Süleyman Demirel Kültür Merkezi

Etkinlik Tarihi: 7 Mayıs 2009

Etkinlik Saati:10.00-16.00

İTÜ, Fen Bilimleri Enstitüsü Müdürlüğü

23 Mayıs 2009 Cumartesi
Saat: 10:00 – 16:00
Yer: Ayazağa Yerleşkesi

Ücret: -
Kapsam: Mezun ve Mensup

İletişim:
İTÜ Dış İlişkiler ve Enformasyon Müdürlüğü
02122853975
disiliskiler@itu.edu.tr
Tarafımdan çekilmiş şenlik fotoğrafları;

HBSK Halk Oyunları Topluluğu Sene Sonu Gösterisi

30 Nisan Perşembe  18:30
Maçka, Yabancı Diller Fakültesi, Mustafa Kemal Amfisi

2 Mayıs Cumartesi  18:30
Maslak, Kültür ve Sanat Birliği, Büyük Salon (Oditoryum)

6 Mayıs Çarşamba 18:30
Maslak, Kültür ve Sanat Birliği, Büyük Salon (Oditoryum)