Bu dönem bu muhteşem dersi alma şerefine ben de eriştim. Aman da ne mutlu oldum:)) Yanlış anlaşılmasın dersi içerik olarak seviyorum, fakat projeler stres yapıyor. Gerçi bunu söylemesi gereken son kişi ben olmalıyım, sağolsun Necmettin Hoca öyle anlayışlı davranıyor ki ben de teslimleri geciktirdikçe geciktiriyorum. Onun anlayışını bu kadar suistimal etmek de ayrıca canımı sıkıyor. Bu dersi ileride alacaklar için bir kaç tavsiyede bulunayım, Necmettin Hoca şiddetle tavsiye edilir diğerleri hakkında bildiklerimi yazayım, Zeki Hoca sanırsam projenizi her teslimde en az 1 saat inceleyip sorular soruyormuş, beğenmeyip elinize geri veriyormuş, diğer hocalar da teslim günü hakkında çok katı diye biliyorum. Bir de geçenlerde Turgut Hoca bizim derse 2 saat gelmişti, oradan edindiğim izlenime göre kendisi sempatik bir insan gibi geldi bana. Fakat konuyu powerpoint sunusu ile anlattı. Bu şekilde sözel olarak daha çok bir şeyler anlatsa da ben bir çok arkadaş gibi eski düzen kara tahta kullanılmasından yanayım. Bu konuda Necmettin Hoca inanılmaz başarılı. Tahtaya tebeşirle öyle şekiller çiziyor ki ben bir kız olarak elimdeki cetvele rağmen deftere çizdiğim şekle bakıp utanıyorum. Uzun lafın kısası her kimden almış olursanız olun anlatılanı öğrenmeden inşaat mühendisiyim diye dolaşamayacağınız bir ders bu betonarme dersi. Buna karşılık sadece 2,5 kredi olması acayip derecede komik, özellikle aldığımız onca su dersinin 3′er kredi olduğu düşünülürse !!! Her neyse ben gelecek dönemlerde dersi alacaklar için hazırladığım excel tablolarını ve elimdeki diğer kaynakları aşağıya ekliyorum. Herkese kolay gelsin…

Bölüm 1:

Çatı katı döşemelerinde yalnızca yüklerin hesaplanması ve 1. Normal kat döşemelerinde taşıyı sistem ve betonarme hesabının yapılarak, kalıp ve donatı krokilerinin 1/50 ölçeğinde çizilmesi. Tali kiriş bulunan döşemelerde hareketli yük 1.5 kN/m2 arttırılacaktır.
Benim bu teslim 17 sayfa sürdü, ‘hesap olarak içlerinde en kolay olanı bu bölümdü’ diyebilirim. Fakat kalıp planını çizme işi beklediğimdan uzun sürdü. Çizim yaptığım masa bu işe uygun olmayınca işler daha da uzadı. Size önerim Kalıp planını önce autocad ile çizip eskiz kağıdı ile üzerinden kopya çekmeniz. Böylesi çok daha pratik olacaktır.

Bölüm 2:
- Çerçevelerin boyutlandırılmasının yapılması
- 1. normal kattaki C-C ekseninin çerçeve kirişi olarak statik hesabının yapılması. Taşıyıcı sistem hesaplarının kat çerçevesi olarak Cross yöntemi ile yapılarak elverişsiz yükleme durumlarına göre eğilme momenti ve kesme kuvveti diyagramlarının çizilmesi.
Hesabı yaklaşık 37 sayfa süren bu bölüm  benim için hiç bir zaman tam olarak bitmedi Elverişsiz yükleme kısımları özellikle çok zaman harcadı. İlkini elle diğer 3 yüklemeyi ise excel tablosu ile yaptım. Hazırladığım tabloyu aşağıya yüklüyorum, kendi birim deplasman sabitlerinizi ve ankastrelik momentlerinizi gerekli yerlere yazarsanız sonuç otomatik olarak karşınızda olacak. Bu iyiliğimi unutmayın
Cross Tablosu

Yük Tablosu

Bölüm 3:
-y-y  doğrultusu boyunca etkiyen ve her kata gelen deprem kuvvetlerinin Muto Yöntemi ile hesaplanıp, 1. Normal kattaki C-C ekseni çerçevesi için M,V,N diyagramlarının elde edilmesi.
- C-C ekseni çerçevesinde düşey ve yatay yük etkilerinin süperpozisyonunun yapılması
Yaklaşık 18 sayfa hesap yaptığım bu bölüm mantık olarak kolay bir bölümdür. İhtiyacınız olacak diğer 2 excel tablosunu yine aşağıya ekliyorum. Tabloları muhteşem excel yeteneğimle hazırladığım için hata falan varsa diye kontrol etmenizi öneririm

Deprem Hesabı

Süperpozisyon Tablosu

Bölüm 4:
- 1. Normal kat C-C ekseni çerçevesinin betonarme hesabının yapılması ve donatı krokilerinin çizilmesi.
- Kiriş donatıların çizimleri 1/20, kolon yerleim planı ve donatı resmi 1/20 – 1/50 ölçeklerinde yapılacaktır.

Bana  göre dananın kuyruğunun koptuğu bölüm bu bölümdür. Eğer benim gibi 2. bölümde elverişsiz yüklemeler sonucu oluşan moment ve kesme kuvveti diyagramlarını çizmemişseniz bir de bunlara deprem etkilerini süperpoze etmemişseniz kalem oynatamayacağınız bu bölüm hali hazırda benim de masamda yatıyor Çok şükür ki şu an bu bölüm için gerekli tüm hesapları tamamladım artık bugün bu bölümü bitirebilirim… Tamam çok iyimser oldu bu günlerde ya da bu hafta biter demek istedim

Bölüm  5:
- Merdiven hesabı yapılacaktır ve donatı krokisi 1/20 ölçekte çizilecektir.
- C-C eksenindeki temellerin hesabı yapılacaktır, temel kalıp planı 1/50 ölçeğinde, donatı çizimleri ise 1/20 ölçeğinde  yapılacaktır.

Bölüm 6:
Çizimlerin toplu olarak teslim edilmesi…

Betonarme 2 sınav soruları;

2011 Güz yarıyıliçi sınavı

2005 Güz yarıyıliçi sınavı

2006 Güz yarıyıliçi sınavı

2007 Güz yarıyıliçi sınavı

2008 Güz yarıyıliçi sınavı

2009 Güz yarıyıliçi sınavı

2008 Güz kısa sınav

2007 Güz final sınavı

2008 Güz final sınavı

2009 Güz final sınavı

2010 Güz final sınavı

Buradan alınacak dersler:

1. Ne oldum demeyeceksin ne olacağım diyeceksin, (bu not kendime)

2. Asla akılda kalacak cırtlak renkli araba almayacaksın, alırsan da insan gibi araba kullanmasını öğreneceksin ki Allah muhafaza bir gün keyif olsun diye ıslattığın bir kişi arabanı kampüste tekrar görürse üzerine günün anlam ve önemini kalıcı bir şekilde kazımasın.

3. Emniyet teşkilatı Fiesta kullanıcılarının ehliyetlerini bir daha gözden geçirsin,  özellikle fırtına grisi ve cırtlak yeşil olanları

Hikayenin sonu; ne mutlu ki kampüste yaşadığım için hemen gelip üzerimi değiştirdim. Aksi halde bu soğukta zatürre olacağım kesindi.

Son olarak Fiesta sahibine sesleniyorum, yerinde olsam arabamı en ücra köşelere park ederim ve fazla ortalıklarda dolaşmam. Hatta bir süre o araba ile kampüse gelmem. Bilmem anlatabildim mi?

Bakalım nelerim eksikmiş;

1. Terlik : yurtta dolaşırken kullanabileceğim 37.5 numara tercihen parmak arası bir çift terlik,

2.Termos Bardak : sabahları okula giderken çay, kahve götürebileceğim böylelikle kantinde 20 dk sıra beklemek zorunda kalmayacağım bir bardak, içi kesinlikle plastik olmamalı, tercihen hoş görünümlü olmalı…

3.Çeşitli ebatlarda kutular: İçine ıvır zıvır eşya koyulup kaldırılabilecek cicili bicili kutular, kutunun boş getirilmemesi rica olunur

4. Sırt Çantası: İçinde bilgisayar da taşıyabileceğim, sağlam bir sırt çantası…
5.Bornoz: Small beden, kaba olmayan tercihen Taç marka bir bornoz,

6. Masaüstü alarmlı saat: Hoş bir tasarımı olsa iyi olur,

Şimdilik bu kadar, Eşe dosta ilanen duyurulur )

Uzuuuuun bir aradan sonra yine sayfama yazıyorum. Gönül isterdi ki dönem başındaki bu ilk yazım sevinçli ve umut dolu olsun. Malesef ki değil yaklaşık 24 saattir moral bozuluğum tavan yapmış durumda, her an olay çıkaracak bir potansiyel seziyorum kendimde. İsterseniz olayları en baştan anlatayım, kim haklı kim haksız siz karar verin, bu arada söz veriyorum objektif olacağım Her şey dün akşam saatlerinde yurttaki odama bavulu bırakmak için geldiğimde başladı, oysa hayat ne kadar güzeldi, keyifli bir cumartesi gezmesi, ardından mangal keyfi, aile içi frizbi çılgınlığı, salıncakta sallanmaca, hoplamaca, zıplamaca… . Derken yurda geldik, eşyalarımı üst kata çıkardım. Gerçi biliyordum odama daha doğrusu Tuba’cığım ile 3 yıl yaşadığımız kutsal mabedimize namahrem eli değeceğini, ama hiç bu kadar acı vereceğini düşünmemiştim. Nedense en saf halimle ve benden beklenemeyecek bir iyimserlikle herşey çok güzel olacak, yeni bir arkadaş edineceğim havalarındaydım. Bana sürpriz yapmaya bayılan kader yine yaptı yapacağını. Yeni oda arkadaşım H…  :(

İyisi mi ben yine atlamadan olayları en son kaldığım noktadan itibaren anlatmaya devam edeyim. Nerede kalmıştık?

En son bavulu dün akşam saatlerinde yurda getirdiğimi söylemiştim. Sonrasında kendimi  en çok evimde hissettiğim odanın kapısını açtım ve içeri girdim. İlk başta normal bir insan evladı ile karşılaştığımı sanarak kendimi tanıttım ve sadece bavulu bırakıp çıkacağımı yurda ertesi gün geleceğimi söyledim. Bu arada 3 yıldır yattığım yatağa yerleşmiş olduğunu farkedip kendisine şöyle dedim.  ‘yalnız o taraftaki yatak benim yatağımdı.’ Sanmıştım ki bilemediği için öylece yerleşmiş. Nasıl anlayabilirdim ki insan kılığı altında bir canavar varmış. Ben peki değişelim diyeceğine o kadar eminken en büyük silahını yani çenesini devreye soktu. Tamamen hazırlıksız yakalanmıştım. Bu tip ani saldırılarda tecrübeli olmadığım için geri çekilip meseleyi sakin kafa ile ertesi gün konuşmayı tercih ettim. Böylelikle eve gidip olayın analizini yapabilirdim.

Evet o yatak 3 yıldır benimdi. Evet o bu odaya sonradan gelmişti. Evet dağdan gelip bağdakini kovmak diye buna denirdi. Evet benim buzdolabım benim masamın yanında olmalıydı, evet evet evet… Ve nihayetinde bugün akşam üzeri yurda ulaştım. Tatlı bir başlangıç olması ümidi ile güleryüzle kendimi tekrar tanıttım. Tekrardan ifade ettim ki dolabın yanındaki masa benim masam ve ben oradan sürekli içecek alıyorum, kendisi boşalan yere yerleşmeli gibi gibi gibi. Tabi bunları söyleyebilmem hayli zaman aldı çünkü arkadaşın nefes almak için sustuğu aralara kelimelerimi serpiştirmeye çalışıyordum. Derken yatak meselesinin bu şekilde çözülemeyeceğini farkettim ve bu konuyu kapatmaya karar verdim. Yarın müdüriyetle görüşelim bu konuyu dedim. Fakat olay öyle büyüdü ki artık önemli olan ne yatak ne dolap ne de başka bir şeydi, bu kişi ile aynı odada nefes almak insan ömrüne zarar bir faaliyet halini aldı. Sigara içsem daha sağlıklı olur eminim. Gelelim diğer konulara, hemen yatağımın karşısına plastik 4 raflı bir çekmece yerleştirmiş. Üzerinde plastik bir bulaşıklık ve içinde kevgir, çırpma teli gibi bir mutfak dolusu eşya. Gören de mutfak işletiyoruz ya da odalara servis yapıyoruz zannedecek, bir dönem eski oda arkadaşım tuba ile bunun geyiğini yapmıştık ama hiç bu kadar yaklaşmamıştık. Komidinler arasında yine plastik 3 katlı bir şey, üzeri tıka basa dolu, sağda solda garip eşyalar. Bir an kendimi Burhan Altıntop’un evine gelmiş gibi hissettim. Tek eksiğimiz Çiko ve girişe asılacak plastik çiçekler.  Odamız adeta gecekondu havasında, banyoda duşakabinin yanındaki 5 lt sıvı sabun bidonuyla, sağa sola yapıştırılmış yapışkanlı havlu asacaklarıyla, komidin üzerine örtülmüş tül örtüsüyle her an kapı vurulup içeri Makbule gelecekmiş gibi tedirgin yatmaktayım. Bu arada söylememe gerek yok, yönetmelik gereği odada yemek yapmak yasak ama bu abla yemek yapacağını da ilan etti. Normalde arada biz de yapardık tuba ile birşeyler yerdik, biraz insan olsa müsamaha gösterebileğim bu birey bu kadar iyi davranılmayı haketmiyor kanaatindeyim.Bu arada söylemeden geçemeyeceğim sadece yumurta gibi kokusuz!!! şeyler yapıyormuş, aman ne güzel.

Bu şekilde yazarken belki okuyucu için kaprisli iki kızın köşe kapmaca savaşından öte anlam taşımayan bu hikaye, sadece yaşayanların anlayabileceği öfke ve isyan nöbetleri yüklü, çok sinir bozucu bir o kadar da acıklı sahnelerle dolu. Sabaha umarım sağ çıkarım da maceranın devamını da sizlerle paylaşırım. Bu arada şu anda bu yazıyı yurt odamda yazmaya çalıştığımı söylemiş miydim?

İşte ışıklar da kapandı, sanırım H… monarşisinde biz teletabilerin yatma vakti geldi, sabah ola hayrola

Bölüm 2 : Maraton

… sabah umduğum gibi çabuk gelmedi, gece bir türlü uyuyamadım. Saat 8 de telefonun alarmı ile uyanıp yüzümü yıkamak ve ayılmak için lavaboya gittiğimde yeni bir sinir harbinin başlayacağına emindim. Fakat rakibin strateji geliştirdiğini nereden bilebilirdim. Ben kalkarken uyuyan şahıs meğer ben banyoya girer girmez yerinden fırlamış. Ne demişler? Su uyur düşman uyumaz. Üzerini giyinmiş ve çıkmak üzere! Bu hızlı performansıyla Kenyalı atletleri bile solda bırakan yeni arkadaşım! göz açıp kapayana dek odadan uçtu. Küçük dilimi yutmadıysam daha da yutmam herhalde. Elbette ben anladım bu acelesinin sebebini fakat olayları akışına bırakmayı tercih ettim. Tam da beklediğim gibi bir süre sonra telefon çaldı, son derece sıcak bir şekilde telefonu açtım. Yurt idaresi beni bekliyordu. Hemen gidip kapıyı çaldım ve içeri girdim. Hakkımda kimbilir neler anlatmıştı. Gayet sakin bir şekilde yeni gelen arkadaşla anlaşamadığımı ifade etmeye çalıştım fakat malesef arkadaş bu konuşmaya yeterince iyi hazırlanamadığı için sürekli agresif bir şekilde sözümü kesip durdu. Ben sonuç olarak 3 yıldır burada kaldığımı ve ne benim ne de eski oda arkadaşım hakkımda en ufak bir şikayet almadıklarını, beni uzun zamandır tanıdıklarını ve sessiz bir şekilde girip çıktığımı ifade ettim. Yurt müdürü ardından arkadaşı uğurladı ve benimle bir müddet daha konuştu. Beni tanıdığını ve anlatılanlara zaten inanamadığını ve şaşırdığını ifade etti. Sonuç olarak sanırım arkadaşı başka odaya alacaklar, henüz kendisi ortalıkta olmadığı için durumdan haberi yok. Ben de heyecanla olacakları bekliyorum

Bölüm 4 : Kaplumbağa kazanır

Bu bölümün başlığı bu olmayacaktı, şimdi aklıma geldi. İsterseniz mutlu son da diyebiliriz, ya da yaşasın adalet Öğleden sonra yurt idaresi H… ‘yi başka bir odaya gönderme kararı aldı. Ben de odamda oturup onun taşınmasını izledim. İçimden tonla alay ettiysem de yüzüne karşı bir şey söylemedim ve bakmadım. Ama ne yalan söyleyeyim kardeşim Elif ile telefonda arkasından tonla espri yaptık, eğlendik. Bu maceramız da böylece başarılı ile sonuçlanmış oldu.

Bu arada farkettim de ben blogumu iyice günlük havasına sokmuşum, belki bu kadar detay vermek yanlıştır şu anda bilemiyorum. Ama yazıma son verirken bir şeyi daha söylemeden edemeyeceğim, Tuba ( eski oda arkadaşım) kızma da keşke mezun olamasaydın (( Şaka bir yana inşallah her şey dilediğince olur, üç yıl boyunca yaşadığımız seviyeli oda arkadaşlığı için teşekkür etmek istiyorum, geçen yıl sonu da söylemek istemiştim ama bilirsin böyle konuları konuşmayı pek sevmem, görüşmek üzere….

Filmi birçoğunuz izlemişsinizdir, vaktiyle almanların yaptığı soykırımı konu alan çok etkileyici bir yapım. İzlemeyenlere de tavsiye ederim. Bu yazıyı yazmaktaki amacım bu filmi tanıtmak falan değil, dün benzer acıları çekmiş olanlar, ve hatta ondan çok daha önce yine gemilerle gelip bizim topraklarımıza sığınanlar geçmişi unutmasın istiyorum. Her ne kadar tv’de kokuşmuş siyaset haberlerini izlemesem de ister istemez benim de dünden beri yaşanan acı gerçeklerden haberim var. Dün öğlen civari Gümüşsuyu’ndan sınavdan dönerken Taksim’de bir takım gösterilerle karşılaşmıştım fakat bu olağan Filistin’e destek gösterilerinden biri zannetmiştim. Meğer çok acı gelişmeler olmuş. İnternette takip ettiğim kadarı ile ben de az çok gelişmelerden haberdarım. Dünden beri herkes İsrail’i lanetleyen yazılar, ve fotoğraflar paylaşıp duruyor. Öyle ki profilinde İsrail aleyhinde bir ibare olmayanlar neredeyse din ve millet düşmanı ilan edilecek duruma geldi. Nefisyemektarifleri’nde dün pasta tarifi yayınlandığı için eleştiren ziyaretçiler dahi oldu. En çok üzüldüğüm şey de bu işte, ne zaman olaylar gündem olsa insanlar galeyana geliyor, mangalda kül bırakmıyor. Üç-beş gün sonra ise kirden eser kalmıyor, hayat devam ediyor. Sanki askerimiz her gün şehit olmuyor, sanki Filistin halkı orada her gün ölmüyor. Keşke ben haksız olsam, keşke bir iki küfür savursak, bir kaç gün hayatı durdursak ve sonra her şey düzelse. Ama öyle değil işte…
Dün biraz sanal alemde gezindim, siz de bakarsanız görürsünüz, facebook’da İsrail fans gibi tonla grup mevcut, biraz yazılanları okudum, inanamadım.Sözde silahsız askerlerine linç etmeye kalkışan teröristleri tamamem kendilerini savunma amacıyla öldürmek zorunda kaldıklarını anlatan videolar yayınlamışlar. Bizi önce Ermenilere, sonra Kürtlere ve şimdi de Yahudilere soykırım yapmakla suçlamışlar. Buna mukabil bizimkiler de cevap yazmışlar. Ağız dalaşı son haddinde anlayacağınız. Yine bir yerlerde okuduğuma göre  bir grup Türk hacker mossad dahil İsrail sitelerini çökertiyorlarmış. Helal olsun becerebilsem ben de yapardım… yine sanal alemde ordumuza övgüler yağdıran videolar da bu aralar çok popüler. İnsan izledikçe gurur duyası geliyor, ama eğri oturup doğru konuşalım.  Kullandığımız silahlar, uçaklar, her türlü makine nereden geliyor sanıyorsunuz. Sizce bu silahları satın aldığınız bu adamların, olası bir savaş durumunda elinizdeki silahları ve uçakları alt edecek teknolojiyi kendi elinde bulundurmadan size sunacak kadar aptal olduğunu mu düşünüyorsunuz? Ne yazık ki Türkiye’nin aşması gereken daha çok engeli var, ne yazık ki ben bu defa da güzel günler için umut ışığı göremedim. Oysa ‘Felaketler insanları, zeki milletleri daima azimli ve yeni hamlelere sevkeder.’ diyor M. Kemal. Biz de keşke devletçe bu kısır döngüden çıkıp yeni hamleler peşinde olsak.

İşte böyle, dünden beri içim sıkılıyordu yazmak istedim. Şu ‘kınama’ kelimesi ben de küçüklüğümden beri büyüklerimizden duya duya, ‘elimden bir şey gelmiyor, kendi çapımda sitem ediyorum’ gibi bir anlamı çağrıştırsa da ben yine de pasifliklerinden ve korkaklıklarından dolayı kendi devlet büyüklerimi kınıyorum. İsrail’e lanet falan etme gereği duymuyorum, çünkü onlar en büyük laneti zaten almışlar…

Buradan devlet büyüklerimize! de bir iki söz yazmak geldi içimden, gerçi sözler bana değil Atatürk’e ait.

Saygısızlığın, saldırının küçüğü, büyüğü yoktur.

İnsaf ve merhamet dilenmekle millet işleri görülemez; millet ve devletin şeref ve bağımsızlığı elde edilemez, insaf ve merhamet dilenmek gibi bir kural yoktur. Türk milleti ve Türkiye’nin çocukları, bunu bir an akıldan çıkarmamalıdır.

Bir millette, özellikle bir milletin iş başında bulunan yöneticilerinde özel istek ve çıkar duygusu, vatanın yüce görevlerinin gerektirdiği duygulardan üstün olursa, memleketin yıkılıp kaybolması kaçınılmaz bir sondur.

Bağımsızlıktan yoksun bir ulus, uygar insanlık karşısında uşak olmaktan kurtulamaz.

Bilelim ki, milli benliğini bilmeyen milletler başka milletlerin avıdır.

Kendiniz için değil, bağlı bulunduğunuz ulus için elbirliği ile çalışınız. Çalışmaların en yükseği budur.
Denebilir ki, hiçbir şeye muhtaç değiliz, yalnız bir tek şeye ihtiyacımız var: Çalışkan olmak! Servet ve onun doğal sonucu olan rahat yaşamak ve mutluluk, yalnız ve ancak çalışanların hakkıdır. .

Tam bağımsızlık ancak ekonomik bağımsızlıkla olur.

Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az ( bu da benden olsun)

Bu arada İsrail kaynaklı ürünleri protesto son günlerde yine gündemde. Bakalım ne kadar devam eder bilinmez ama ben de merak ettim neymiş bu İsrail malları diye biraz araştırdım. Becerebilirseniz markete gidince bu ürünlerden birini almadan eve gelin. Yine de listeyi aşağı ekledim, umarım yerli malı kullanma felsefesi sadece birilerine tepki olsun diye değil de artık bizim de bir şeyler yapma sıramız geldiği için akıllarda yer eder.

1-NOKİA
2-MC DONALDS
3-VAKKO
4-PROFİLO
5-CARREFOUR
6-KOMİLİ
7-SARALLE
8-PANTENE
9-ELİDOR
10-RECOİCE
11-BLENDAX
12-DOVE
13-LUX
14-CLEAR
15-İPANA
16-SİGNAL
17-COLGATE
18-ORKİD
19-CİF
20-VİM
21-DOMESTOS
22-REXONA
23-COCA COLA
24-FANTA
25-PEPSİ
26-YEDİGÜN
27-FRUKO
28-SPRİTE
29-SENSUN
30-SCHWEPPES
31-TURKUAZ
32-LİPTON
33-TANG
34-CAPPY
35-ARİEL
36-OMO
37-YUMOS
38-ALO
39-ACE
40-RİNSO
41-SANA
42-KENT
43-KNORR
44-MAGNUM
45-PANDA
46-ALGİDA
47-CARTEDOR
48-CORNETTO
49-DANONE
50-VİVİDENT
51-FİRST
52-CALVE
53-NESTLE
54-NESCAFE
55-NESQUİK
56-KİTKAT
57-MİLKA
58-JACOBS
59-MİLKYBAR

Geçtiğimiz hafta sonu Elif arabasını getirmek için Merzifon gitmeye karar verdi, ben de onun verdiği gazla eve uçak bileti almış bulundum nedense. Mantıklı düşününce bir gün için eve gitmem çok gereksizdi, özellikle de finallere 1 hafta kala.Tahmin edileceği üzere ben her zamanki gibi adrenalin bağımlılığımın kurbanı oldum Sınavlar öncesi anlamsız bir maceraya atıldım, ama oldukça keyifli bir hafta sonu geçirdim.

Cuma öğleden sonra uçağı ile akşam yemeğine eve yetiştik. Annem sağ olsun milyon çeşit yemek hazırlayarak bizi zorla tıka basa doyurdu.  Yemekten sonra babam araba ile deneme sürüşü yapmak için bizi dışarı çıkardı. Önce Elif Merzifon’u 5 kere falan dolaştıktan sonra sıra bana geldi, ben de bir kaç kez aynı yollarda gidip geldim. Araba otomatik vites olunca zaten sürmek çok da yetenek gerektirmiyor. Tıpkı çarpışan arabalara binmek gibi, tek farkı bu defa çarpmamanız gerekiyor Neyse sonrasında direksiyona yine Elif geçti, yine aynı yerlerde dolaştık durduk, malum Merzifon’u bir uçtan diğer uca dolaşmak sadece bir kaç dakika alıyor. Babam ise inatla biz hata yapana ve bir yere çarpana kadar bizi dolaştırdı, sanırsam arabayı bizimle İstanbul trafiğine göndermemek için son kozlarını oynadı. Ama kazanan Elif oldu, ertesi gün öğleden sonra yola çıktık. Rotamızı Merzifon- Ankara-İstanbul olarak belirledikten sonra yola koyulduk.

Hmm.. sanırsam olayları çok hızlı anlattım, aslında hemen de yola koyulmadık. Sabah erkenden babam Merzifon’un Tavşan dağları eteklerinde düzenlenecek olan havacılık şenliklerine gitmemizi önerdi, öğleye doğru fotoğraf makinamızı da alarak şenlik alanına gittik. Oldukça büyük bir kalabalık toplanmıştı, maket uçak uçuşları ve yamaç paraşütü gösterileri vardı. Benim fikrime göre çok da başarılı bir organizasyon değildi, gidiş yolu berbatttı, araçlar tarlalara park edildi, ses sistemi ve düzenleme yetersizdi, ama yine de böyle etkinliklerin düzenlenmesi güzel bir gelişme. Zaten ben kendi adıma şenlikten kazanacağım faydayı kazandım: ilk defa yamaç paraşütü ile bu kadar yakından tanışma fırsatı buldum. Aşağıda fotoğraflarını da göreceğiniz bazı paraşütçüler tepeden aşağı doğru rüzgarla birlikte düşe kalka gelirken  sonradan tanışma fırsatı da bulduğum diğer bir tanesi sırtına taktığı ufak bir pervane ile inanılmaz hareketler yaptı. Aşağıdan ben de dahil olanca kalabalık ağzımızı açıp paraşütçüyü izlerken, o bize hava atarcasına gökte süzüldü durdu Keşke cesaret edebilsem de bir gün ben de denesem. Fotoğraflardaki paraşütçünün ismi sanırım Mehmet Bolat, babam tanıyormuş, karaya inince ayak üstü sohbet ettiler, ben de pervaneyi biraz inceledim. Aslına bakılırsa basit bir şeye benziyor, tam Elif’e bunu biz de yaparız diyordum ki adamcağız bizi duydu:) Meğer sırtına taktığı bu pervane ve motoru İtalya’dan getirmiş. Ben bozmamak için kazık yemişsiniz ne var bunu yapmakta demedim ) Şaka bir yana çok basit bir mantık, bildiğiniz yamaç paraşütünün aynı fakat motor ve pervane sayesinde alçaldığınız anda biraz gaz verip yükseliyorsunuz. Sonra hafif hafif süzülerek inmeye başlıyorsunuz, ve yine motoru çalıştırıyorsunuz. Ben bunu görünce araba almaktan vazgeçtim Böyle hava alarak İstanbul’a bile gidilir diye kendi çapımızda espriler ürettik durduk

Öğleden sonra annemin Esra’ya göndereceği eşyaları arabaya doldurarak yola çıktık, akşam yemeğinde Esra’daydık. Kalabalık trafikte tam da evin önünde bir araçlık yer bulup şansımıza sevinerek arabayı park ettik. ertesi sabah acı bir sürprizle karşılaşacağımızı tahmin edemedik. Ankara’da güzel bir gece geçirdik hasret giderdik, sabah yola çıkmak üzere aşağıya indik, meğer park ettiğimiz yerdeki ağacın türü her neyse sabaha kadar bizim arabayı reçine gibi yapış yapış bir şeye bulamış. Deterjanlarla olduğu kadar arabayı temizleyip yola koyulduk. Buradan çıkarılacak ders şu ki boş yer bulunca arabanızı hemen park etmeyin, önce bir sağa sola bakın neden boş kalmış burası diye. Sonradan sevinciniz FB gibi kursağınızda kalmasın:) FB’liler de gücenmesin lütfen bu ara onlarla ilgili espriler çok populer
Konu çok dağıldı farkındayım, Elif yazımı okuyunca kaç defa tuvalete gittiğimizi yazmayı unutmuşsun abla diyecek Neyse  sonra da İstanbul’a geldik işte bu kadar. Yol boyu arabayı babam, Elif ve ben kullandık ve çok eğlendik, özellikle birbirimizin sürüşü üzerine yaptığımız espriler ile 700 km hemen bitti.

Bu dönem deprem mühendisliği ile ilgili üç ders alıyorum. Favori dersimi söylemeye gerek yok, elbette ki ‘yapı dinamiği’. Bunun dışında Fundamentals of Earthquake Engineering dersine de devam ediyorum fakat nedense dönem başından beri bu dersten pek verim sağlayamadık. Diğer ders ise Zekai Celep Hoca’dan aldığım Depreme Dayanıklı Yapı Tasarımı. Zekai Hoca’yı çok beğeniyorum, zamanında gelir, dersini anlatır, katılım bekler, sorular sorar, kısacası öğretmek için gayret gösterir. Dersi aldığıma da memnunum çünkü bir çok şey öğrendim. Gerçi diğer bir takım yata yata geçmelik seçmeli derslere göre ödevi, sınavı derken biraz zorlayabilir. Ama mutlaka işinize yarayacaktır. Aşağıya bazı sınav sorularını ve dün akşam bir kaç saat uğraştığım ödev çözümünü de ekliyorum.
Kutlu Darılmaz Hoca’ya ait tek katlı basit bir çerçeveye ait örnek soru çözümü;

DDYT-sınav-2007

DDYT-sınav-2008

DDYT-sınav-2009

DDYT-sınav-2006

DDYT-sınav-mayıs2008

DDYT-sınav-mayıs2009

DDYT-sınav-2000

DDYT-sınav-nisan2009

DDYT-sınav-mart2010

DDYT-ödev-2010

roots([3 5 7 8])

sonrasında kökler anında karşınızda  Ya da bu polinomun örneğin 2 noktasındaki değerini bulmak için;

z=polyval([3 5 7 8],2)

yazabilirsiniz. Yapı dinamiği için yazdığım bir takım kodları da yarın eklerim,  şimdilik bu kadar