Buradan alınacak dersler:

1. Ne oldum demeyeceksin ne olacağım diyeceksin, (bu not kendime)

2. Asla akılda kalacak cırtlak renkli araba almayacaksın, alırsan da insan gibi araba kullanmasını öğreneceksin ki Allah muhafaza bir gün keyif olsun diye ıslattığın bir kişi arabanı kampüste tekrar görürse üzerine günün anlam ve önemini kalıcı bir şekilde kazımasın.

3. Emniyet teşkilatı Fiesta kullanıcılarının ehliyetlerini bir daha gözden geçirsin,  özellikle fırtına grisi ve cırtlak yeşil olanları

Hikayenin sonu; ne mutlu ki kampüste yaşadığım için hemen gelip üzerimi değiştirdim. Aksi halde bu soğukta zatürre olacağım kesindi.

Son olarak Fiesta sahibine sesleniyorum, yerinde olsam arabamı en ücra köşelere park ederim ve fazla ortalıklarda dolaşmam. Hatta bir süre o araba ile kampüse gelmem. Bilmem anlatabildim mi?

Yazının başlığını atınca hüzünlendim birden. İki yıl önce yine baharın gelmesi ile ilgili bir yazı yazmıştım. Zaman ne çabuk akıp geçmiş ne neler yaşanmış. Hayatımın 29. baharı da yavaş yavaş yerini yaza bırakıyor

Dün kardeşim kampüse geldi, her haftasonu ben mi eve gideceğim dedim. Biraz da ders çalışmak bahanesi ile bu haftasonu yurtta kaldım. Dün biraz yürüyüş yaptık, fotoğraf çektik. Festival alanını dolaştık. Güya 1 haftadır kampüste rock festivali var ama ben ilk defa o tarafa doğru yürüdüm. Açıkçası şimdiye kadar içimden gitmek de gelmemişti. Her akşam sözümona rock müzik seslerini duydukça hiç gidesim gelmedi. Acaba ben mi yaşlandım bilemiyorum, ben de rock müzik hatta müziğin her türlüsünü severim ve dinlerim ama ne zaman şenlik alanına kulak kabartsam duyduğum tek şey böğürtü oluyor. Kabalık etmek istemiyorum ama içimden gelen de bu. Hiç güzel bir tını işitmedim, yapılan müzik (müzik denirse) benim bildiğim rock değil. Haksızlık da etmek istemem, herkesin zevki kendine, belki gerçekten güzel gruplar da çıkmıştır ben denk gelmemişimdir.

Neyse konuyu saptırdım, bahardan ve kampüsten bahsediyorduk. Elif biraz direksiyon eğitimi aldı, ki evlere şenlik sahneler yaşandı. Fakat hakkını da vermek lazım, oldukça ilerleme kaydetti. Hatta geri geri bile gitmeye başladı

Bu arada Şok marketin yan tarafındaki çimlerin üzerinde 1 adet anahtar bulduk. Metal bir de anahtarlığı vardı, üzerinde akrep figürü olan. Teknikforuma da yazdım kaybeden ağacın dalından anahtarını alabilir.

Şansımıza bir de helikopter inişine tanık olduk. Konukevinin arka tarafındaki toprak sahaya bir helikopter indi, sanırım birini almaya gelmişti. Çünkü uzunca bir zaman bekledi ve biz o kalkmadan uzaklaşmıştık, kimi aldığını göremedik. ama merak ediyorum kampüste başka boş alan yok muydu da toprak sahaya indi. Sanırım İtü stadyumunun oradaki alanda şenlik olduğu için toprak sahayı kullanmak zorunda kaldılar. İnişte inanılmaz bir toz kalktı. İlk denemesinde zaten helikopter inemedi ve tekrar havalandı, ikinci denemede çimlerden yaklaşıp fazla toz kaldırmadan ani bir iniş yaptı. İlk defa bir helikopterin inişine bu kadar yakından şahit oldum, eğlenceli bir iş olmalı, acaba ben de bir gün biner miyim

Bir taraftan ekmekleri ufalayıp kuşlara atarken bir taraftan da gözlem yapıyorum. Bu defa serçelerden önce güvercinler doluştular, haliyle serçeler biraz uzaktan da olsa etrafa saçılanlarla yetindiler. Sonra bir karga yaklaştı ama sanırım biraz utangaç bir kargaydı, ya da güvercinler kalabalık olunca yaklaşmaya çekindi, uzaktan uzaktan bir iki parça ile yetindi. Sonrasında ben de elime fotoğraf makinemi alıp biraz fotoğraf çekmeye koyuldum. Ama ne yazık ki çektiğim onca fotoğraftan sadece bir kaç tanesi bir şeye benzedi. Kendime de yeteneksizlik yaftası yapıştırmak istemiyorum ama çektiğim pozlar da hakikaten berbat. Ben yeteneksizim de mankenler çok mu mükemmel, tabi ki hayır. Kıpır kıpır, bir adam gibi durmadılar ki. Tam ayarlıyorum netliğini falan hooooop başka tarafa kaçıyorlar. Maşallah kurt kaynıyor bir taraflarında. Ama bir tane güvercin anladı fotoğraflandığını ve çok güzel pozlar verdi ablasına. Böyle sabırlı olduğu ve beni beklediği için adını Sabriye koydum.( erkekse de Sabri, çünkü orasını anlayamadım:) )

Bu karganın ismi de Tayyar olsun, kendisi ürkütücü bir şekilde üstüme doğru koşunca ben panik oldum ve fotoğrafların kalan kısmı biraz bulanık çıktı.

Kuş beslemecenin sonu, kuşların karnı doydu benim de ruhum:) Artık mutlu mesut ödevlerime başlayabilirim

Kampüsümüzde  bir göletimiz var ama ne yazık ki hemen hiç görmüyoruz. Çünkü yolu biraz sapa kalıyor. Gölet yurtlarında kalanları saymazsak çoğumuz neredeyse göletin varlığından habersiz yaşayıp gidiyoruz işte. Oysa ben isterdim ki madem elimizde böyle bir güzellik var bizler be bunun tadını çıkaralım. Mesela çevresi biraz daha temizlense hiç fena olmaz. Zaten artan öğrenci nüfusumuz kampüsü pazar yerine çevirdi, hiç değilse arabaların ve kalabalığın olmadığı sessiz, temiz, sakin yerler olsa. Mesela kayıklar olsa falan. Hayal kuruyorum işte. Şimdilik göletin tadını birkaç ördek ve japon balığı çıkarıyor. Geçenlerde gitmiştik ben de fotoğraf çektim böylece. İşte o fotoğraflardan bazıları…

Görüldüğü gibi ördekler o kadar güzel ki benim amatör çekimlerim bile onları çirkinleştiremedi

Hemen her gün eski kütüphanenin önünden geçiyor ve öğrencilerin akın akın sergiye getirildiğini görüyordum. Kendimden utanmam gerektiğini düşündüm, böyle bir sergi ayağımın dibine gelmişti ve ben adımımı atmamıştım. Nihayet önceki gün Elif  “Yarın nereye gidelim?” diye sorunca aklıma kampüste kahvaltı edip ardından da sergiyi gezmek geldi. İyi ki de yapmışız, ben çok beğendim. Elimde fotoğraf makinam ile sergiyi görüntülemeye çalıştım ancak içerisinin genelde karanlık olması ve benim amatör ötesi çekimlerim birleşince ortaya aşağıdaki saçmasapan kareler çıktı. Siz en iyisi www.susergisi.com sayfasına bir göz atıp kendiniz bilgi edinin. Hatta daha iyisi henüz vakit varken sergiyi ziyaret edin. Üstelik İTÜ öğrencileri için 2 ytl giriş ücreti alınıyor. Diğer öğrenci ve öğretmenler 5 ytl. Tam bilet ise 10 ytl. O kadar da farkımız olsun ama değil mi?

Bu arada sergi hakkında birkaç not ileteyim:
Amerika Doğa Tarihi Müzesi (American Museum of Natural History) tarafından üretilen Su Sergisi, Coca-Cola ve UNDP ortak projesiyle Türkiye’ye getiriliyor.

Dünya Su Forumu’nun resmi yan etkinliği olarak ilan edilen sergi, “Her Damla Değer Katar” projesi çerçevesinde 4 Mart – 14 Haziran tarihleri arasında İTÜ Maslak Doğa Tarihi ve Bilim Müzesi’nde ziyaret edilebilecek.

Dünyanın en kapsamlı su sergisi olarak tanınan etkinlik, interaktif uygulamaları ve etkileyici kurguları ile 7’den 70’e herkesin suyun güzelliklerini ve mucizelerini keşfetmesine yardımcı olacak.

Salona girer girmez karşılaştığımız Bosch standı. İçeride o kadar çok su sesi ve su ile ilgili görüntü var ki insan ister istemez susuyor. Biz de kendimizi Bosch yetkilisinden su isterken bulduk.

Vücuttaki su miktarını hesaplayan tartı. Bende yaklaşık 36 litre su varmış. Makina öyle diyor.

Çıkıştaki dinazor maketleri. Hüseyin küçük olanla karşılaşması durumunda üstesinden gelebileceğini iddia ediyor, büyük olan zaman alabilirmiş

23 Mayıs 2009 Cumartesi
Saat: 10:00 – 16:00
Yer: Ayazağa Yerleşkesi

Ücret: -
Kapsam: Mezun ve Mensup

İletişim:
İTÜ Dış İlişkiler ve Enformasyon Müdürlüğü
02122853975
disiliskiler@itu.edu.tr
Tarafımdan çekilmiş şenlik fotoğrafları;

1-8 Mayıs 2009

Kesin olarak
8 Mayıs Cuma Günü – Tarkan @ İTÜ Stadyumu
7 Mayıs Perşembe Günü- Duman – Manga @ İTÜ Stadyumu

İki günlük kombine bilet öğrenciler için 25 TL’dir.

4-5-6 Mayıs Geceleri İTÜ Sinema Kulübü Gölette Sabaha kadar Film gösterimi yapacaktır(ücretsizdir)

7 Mayıs CEM YILMAZ! @sdkm

8-9 Mayıs – Dans Festivali @ Spor Salonu

Pazartesi – Salı – Çarşamba : Her güne 1 Ana Sanatçı ve 2 İTÜ Grubu’nun bulunduğu Ücretsiz Konserler @ Otopark Alanı

Süreç içerisinde hafta içi gündüz saatlerinde, kültürel faaliyetler, imza günleri, yazarlardan ve ünlü simalardan söyleşiler, Uykusuz, Penguen ve benzeri sevilen dergilerin standları ve imza günleri, Klasik Müzik dinletileri…

Otopark Alanında yemek standları, sosyal alanlar, ortak faaliyet alanları, lunapark vs

Spor Salonlarında ve Açık Hava Spor Alanlarında Turnuvalar ( Basketbol – Plaj Voleybolu vs )

Biletler biletix ve İTÜ yerleşkelerinde!
Bu konuda yazılmış diğer bir yazım da burada

Geçen yıl kampüse kırtasiye açılmasına sevinmiştim. Gerçi fakültelerde de var ama yine de benim gibi kalem, defter, kitap alma canavarı için gezilesi, görülesi, müze gibi yerlerdir kırtasiyeler. O yüzden daha doğru düzgün işletilen bir yer olmasını isterdim. Tıpkı artık kampüs kafede yemek yememem gibi kırtasiye ile de işim kalmadı.

Bu olaydan çıkarılacak ders; aldığın çıktıyı yenisini alırım diye kırıştırıp atma, her işi erbabına yaptır, kaliteden taviz verme, aynı hatayı tekrarlayıp durma…